You are here

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

<h3><img class="rg_i" src="https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSEptFhomFzg66Wu3Wn... /><a href="http://lung-health.net/?q=node/9"><strong>Βήχας: Ένα βασανιστικό σύμπτωμα ή ένα σωτήριο αντανακλαστικό; </strong></a></h3>

<p>Ο βήχας μπορεί να διακριθεί σε παραγωγικό (όταν απολήγει στην αποβολή πτυέλων) και στον ξηρό (όταν δεν συνοδευεται από απόχρεμψη). Ο ξηρός βήχας είναι βασανσιτικός και οφείλεται σε πολυπλοκότερα αίτια, που σχετίζονται με την έκπτωση των μηχανικών ιδιοτήτων του πνεύμονος. Τόσο ο παραγωγικός (λέγεται επόσης και υγρός), όσο και ο ξηρός βήχας, συνεπάγονται εκτεταμένες διαταραχές σε ολόκληρο -σχεδόν- τον οργανισμό, επειδή κατά την πρόκλησή του παράγονται τεράστιες πιέσεις που μεταδίδονται μέσω των ιστών σε άλλα όργανα, στο θώρακα, τον κρανίο και την κοιλιά. Έτσι, κατά τη στιγμή που ακούγεται ο βήχας, μπορεί να προκληθούν αιφνίδιος ίλιγγος, έκτακτες συστολές, υπόσφαγμα στους οφθαλμούς, ρινορραγία, ακράτεια ούρων κλπ. Είναι φανερόμ ότι ο βήχας πρέπει να ελέγχεται και η γενεσιουργός του αιτία πρέπει άμεσα να θεραπεύεται. Αυτός είναι και ο καλύτερος τρόπος καταστολής του.</p>

<p>Μια άλλη διάκριση, που βοηθάει διαγνωστικά, και γι αυτό οι Ιατροί επιμένουν πολύ, είναι αν είναι οξύς ή χρόνιος. Η διάκρισή τους εξαρτάται από τη διάρκειά του. ¨Ετσι, 'οξύς' χαρακτηρίζεται ο βήχας, που έχει διάρκεια, μικρότεερη των 2 μηνών.&nbsp; Σχεδόν όλα τα παθογόνα μικρόβια και οι ιογενείς λοιμώξεις εμφανίζονται με βήχα, εξ αιτίας της οξείας φλεγμονής πουθ προκαλούν στους πνεύμονες και τους βρόγχους, Σχεδόν όλες οι πνευμονοπάθεειες, αλλά και άλλες παθήσεις, έχουν κοινά συμπτώματα, με ειδικούς χαρακτήρες, που βοηθάνε τους ενημερωμένους Ιατρούς να διακρίνουν την υποκείμενη πάθηση.&nbsp; Ένα τέτοιο, ποικίλης προελεύσεως, σύμπτωμα είναι και ο βήχας και οι&nbsp;<em>ειδικοί</em>&nbsp;διαθέτουν&nbsp;<em>μεθόδους</em>&nbsp;να διακρίνουν την προέλευση του βήχα από τους πνεύμονες, τους βρόγχους ή ακόμη και από άλλα όργανα, όπως δεν αποκλείεται να συμβαίνει. Μερικοί πιστεύουν ότι ο βήχας στις οξείες λοιμώξεις δεν πρέπει να αναχαιτίζεται με αντιxηχικά φάρμακα, ώστε να αφήνεται ανεπηρέαστος να επιτελεί το έργο καθάρσεως των βρόγχων που είναι η αποστολή του (αποβολή φλεγμάτων). Ο βήχας, επί οξέων λοιμώξεων του αναπνευστικού σπάνια είναι επωφελής, χρησιμεύοντας στην αποβολή εκκρίσεων, αν και πάντα είναι βασανιστικός κι όχι σπάνια επικίνδυνος. Πράγματι, ακόμη και στις εκτεταμένες πνευμονίες, η παραγωγή αποχρέμψεως είναι περιορισμένη, ώστε να καταδείχνεται ότι η κάθαρση στους αεραγωγούς/παρέγχυμα επαφίεται στη δράση της φαγοκυταρώσεως. Έτσι, μερικοί πιστεύουν ότι η αντιβηχική θεραπεία επί λοιμώξεων του αναπνευστικού, επί προηγούμενα υγιούς πνεύμονος/ τραχειοβρογχικού δένδρου, δεν είναι ανεπιθύμητη, δεδομένου ιδίως, ότι προστατεύει από την μετάδοση της λοιμώξεως.</p>

<p>Μερικές φορές, ο βήχας είναι χρόνιος και συνεχίζεται ενώ έχει αρθεί το αίτιο που, αρχικά, τον προκάλεσε. Τότε γίνεται ένα βασανιστικό σύμπτωμα που διαρκεί πάνω από 8 εβδομάδες και συχνά προκαλεί μείωση της ποιότητας ζωής και μερικές φορές προαγγέλλει την ανάπτυξη σοβαρών πνευμονοπαθειών.Ο χρόνιος βήχας αφορά το 10-38% Πνευμονολογικών επισκέψεων και συνήθως οφείλεται σε χρόνιες πνευμονοπάθειες, όπως η χρονία<br />
βρογχίτις, το πνευμονικό εμφύσημα, το άσθμα, η πνευμονική ίνωση και τα διάφορα νεοπλάσματα. Σποραδικότερα, οφείλεται σε χρόνιες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος,όπως η ρινίτιδα, που μπορεί να είναι και αλλεργικής αιτιολογίας, και η οπισθορινική καταρροή, η λαρυγγίτις, ή παθήσεις του κατώτερου αναπνευστικού, όπως η φυματίωση και οι μυκητιάσεις. Μπορεί, όμως να είναι και απότοκος εξωπνευμονικών παθήσεων, νευρoλογικών διαταραχών ή tic (:νόσος του Ζ.Ζ. de la Touret). Δεν αποκλείεται, τέλος, να αποτελεί παρενέργεια ορισμένων φαρμάκων που λαμβάνονται για άλλες παθήσεις (π.χ., κάποια αντιϋπερτασικά).</p>

<p>Από τις συχνότερες αιτίες του, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθειεα, το άσθμα, οι ρινίτιδες και παραρρινοκολκπίτιδες, ο μεταγευματικός βήχας και η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, λόγω χαλάσεως του σφιγκτήρα του οισοφάγου. Πολλά φάρμακα, που λαμβάνονται για άλλες αιτίες, έχουν ως σπάνια, αλλά υπαρκτή παρενέργεια, τον βήχα ή, μετά σχετικά παρατεταμένη χρησιμοποίησή τους, προκαλούν πνευμοινοπάθειες, που εκδηλώνονται με βήχα και άλλα αναπνευστικά συμπτώματα. Έτσι, η ακριβής εντόπιση της αιτιολογίας του είνα απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή κατάλληλης και αποδοτικής θεραπείας.</p>

<p><em>Εικόνα 2. Εσφαλμένος και ορθός τρόπος προστασίας από τη διασπορά αόρατων σταγονιδίων έμφορτων μικροβίων ή ιών, κατά το βήχα.&nbsp;</em>Μόνο με την ακριβή εντόπιση της αιτιολογίας του μπορεί ο Ιατρός να σχεδιάσει αποτελεσματικό θεραπευτικό πρόγραμμα, ώστε να προστετεύσει τον ασθενή του από τη λήψη περιττών και δυνητικά επιβλαβών θεραπειών, ενώ ενδεχομένως, να στερηθεί χρήσιμα για την περίπτωσή του φάρμακα.</p>

<p>&nbsp;</p>

<p><br />
&nbsp;</p>

<p>&nbsp;</p>

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer